Ksamil

2019

Plan was eerst om in Sarandë op een CP bij een hotel te gaan staan, maar het is weekend misschien druk en lawaaierig, we rijden door naar Ksamil dat we kennen uit 2011. We gaan naar camping Sunset(met restaurant) met uitzicht op zee N39.77566º E20.00624º. Vanaf de camping lopen we langs de wandelpromenade naar het centrum en proberen het restaurant van Petrit te vinden waar we destijds in zijn tuin mochten staan.

 

 

 

 

 

Ook hier een grote bouwput, men is overal druk aan het werk. Petrit zat op het mooiste stukje in de baai en heeft zijn grond denk ik duur verkocht. Toch doet het hier veel prettiger aan dan Jalë, hier in het dorp kun je nog normaal parkeren en naar het strand lopen. Er zijn hier diverse kleine baaien met strandjes, maar wat is het hier veranderd in 8 jaar tijd. Veel meer winkels zijn er nu en een mooie pasticeria waar we maar even 2 heerlijke gebakjes kopen die we van gisteren nog te goed hadden ivm de verjaardag.

Er komt regen aan dus zondagmorgen maken we weer een wandeling naar het centrum en lopen langs de kleine baaien stukje verder. Hier is het vol gebouwd met restaurants, alles ziet er mooi verzorgd uit. Als we door het dorp lopen zien we nog een oud bord staan met Poda Beach, Poda is zijn achternaam. En dan zien we ineens Petrit zijn huis(+ appartementjes)dat hij ons toen ook heeft laten zien. Hij woont er nog en zijn dochter stuurt 2 jongetjes met ons mee naar het restaurant waar hij zou zijn.

Het strand bij het centrum, ook hier veel nieuwbouw.

Wat blijkt, het grote gebouw in aanbouw bij het strand, de mooiste plek, is van hem. Wij herkennen hem, beetje dikker geworden, maar of hij zich ons herinnert? Er wordt iemand bij gehaald die wat Engels spreekt. Petrit spreekt paar woorden Grieks en Italiaans. Joviaal als hij destijds ook al was moeten we mee naar boven in het hotel en krijgen we een rondleiding.

 

 

 

 

 

Hij is inmiddels 66 jaar en heeft 15 mensen op de bouw aan het werk, hij noemt een bedrag maar we begrijpen het toch niet helemaal. We gaan weer naar beneden en wat ooit de disco tegen over het restaurant was is een bar(nog niet open nu) en er komt een fles drank(raki?) op tafel. We drinken wat op het weerzien, leuk om hem even terug te zien, al gaat het contact met "handen en voeten".

Sarandë

Het gaat regenen maar als het 's middags toch even droog is gaan we met de bus naar Sarandë.Er gaat ieder uur een bus naar de stad, 100 Lek pp. Een grote stad met mega grote flats, appartementen en tig hotels. Bezienswaardigheden heeft de stad niet, het is zijn mooie ligging en de omgeving waar een en ander te zien is. We wandelen over de lange boulevard en hebben toch weer wat regen. Als we terug met de bus gaan zien we ook nog het Grand Hotel waar we destijds op de P mochten overnachten.

Sarandë heeft een lange boulevard.

Ook maandag weer buien, we blijven staan, als het even droog is lopen we naar het dorp waar we een kapper gezien hebben. Marinus wilde thuis voor vertrek al gaan maar daar was niets van gekomen. Mooie gelegenheid om dit nu even te doen, geen hippe salon, kapper oude stijl dus het staat hem aan. Toch zit hij even met gemengde gevoelens, het zijn hier allemaal super korte opgeknipte coupes wat hij niet wil. Dus paar keer: niet te kort,niet te veel, het valt mee, hij kan voorlopig weer even voort en dat voor 500 Lek (€4).

Butrint

Dinsdag blijven we nog in Ksamil, we vinden het een prettige locatie alhoewel de voorzieningen op de camping zeer summier zijn maar we staan mooi en hebben wifi en het weer is opgeknapt. Vandaag met de fiets naar het veerpontje bij Butrint, de kust is hier mooi, overal staat zoveel in bloei op het ogenblik. Het is een klein ritje maar de plek is leuk om op een muurtje alles een tijdje gade te slaan. In 2011 zijn we hier ook mee over gegaan, maar we gaan nu omrijden langs de oostkant van het Butrint meer. Butrint bezoeken we niet meer dat hebben we toen al gedaan. Mooi met zijn mega grote toegangspoort en het oude theater, zeker een aanrader. En wat een verschil nu, de bussen met toeristen rijden af en aan. Het is de belangrijkste archeologische plek van Albanië en staat nu ook op de werelderfgoedlijst van Unesco.

Het pontje bij Butrint over het Vivari kanaal.

Woensdag vertrekken we weer en gaan eerst het dorp nog een keer in om onze Leks op te maken aan boodschappen, diesel en LPG. We gaan dus niet met het pontje maar rijden ten noorden van het Butrint meer richting grens bij Konispol. Het pontje kost nu €10 heb ik gelezen en het is een privaat pont dus men kan vragen wat men wil, dus toeristen betalen de hoofdprijs.  Het is een leuke ervaring om eens mee te maken.