Dubrovnik

 

2011

Vanmorgen waren we al op tijd uit Slano vertrokken naar Dubrovnik, we zijn naar de camping gegaan die het dichtst bij de oude stad ligt. In de campinggids, die voor Kroatië wel handig is om mee te nemen, stond er een eigen strand bij. De camping ligt op een heuvel in een buitenwijk en het strand is een stuk lopen naar beneden. Jullie zullen het ondertussen wel gesnapt hebben: wij houden erg van uitzicht!

 

 

 

 

 

Toen we hier om half 11 al waren, was de keuze dus snel gemaakt , meteen met de bus naar het oude centrum en dat werkte perfect om de 10 minuten een(overvolle) bus. Je wordt bij de ingang van de oude ommuurde stad afgezet en meteen maar een kaartje gekocht voor een rondje muur. 2 km lang , het is ruim 1 uur lopen en niet alleen lopen maar erg veel trap op en trap af. Maar prachtig, als je er bent moet je dit beslist niet over slaan, wij vonden het, het mooiste van de stad, wat een uitzichten en steeds wisselend . Het is 1 richtingverkeer, je loopt tegen de klok in. De muren zijn 6 m dik en 25 m hoog, hier en daar is de loopgang vrij smal. Het hoogst gelegen fort ben ik niet in geweest, je hebt daar een prachtig uitzicht over de hele stad maar het was een behoorlijk klim en ik was een beetje aan het eind van mijn Latijn. Het ligt nl op het eind van de route. De stad ligt op een heuvel daarom is het steeds klimmen en dalen, heel veel trappen lopen. Gelukkig kun je op diverse plekken zitten en wat drinken. We waren blij als er af en toe een wolkje voor de zon kwam. Al met al gaat het natuurlijk wel, maar soms is het toch keuzes maken. Dubrovnik is van de categorie, druk, drukker, drukst. Heel erg internationaal en heel veel Amerikanen. Toen we de grote brug bij de cruisehaven overgingen zagen we 2 boten liggen, waar van de kleinste de Nieuw Amsterdam was, het nieuwe schip van de Holland Amerikalijn. Als je bij de hoofdingang binnenkomt, zie je meteen de grote ronde Onofriofontein, met 16 zijden. Vroeger telde elke druppel water, dus een grote fontein was een teken van welvaart. Daarna loop je de Placa op, de grootste en breedste hoofdstraat van de stad. Je loopt over glimmende kalkstenen tegels, of er iedere dag gepoetst wordt. Aan weerszijde staan eenvoudige barokhuizen, de zware beschadigingen van de oorlog door de Serviërs en Montenegrijnen zijn allemaal hersteld. Ja vreselijk toeristisch allemaal en druk. Tijd voor een terrasje voor de lunch en tijd voor uit te rusten!!! We vinden het natuurlijk overal druk en ook overal de zelfde menu´s. Laten we nu in een klein achteraf straatje een Thai vinden,  met een heel andere kaart. Lekker gegeten, echt wat anders. Toen we terug bij de fontein waren was er een oude man op een eenvoudig instrument aan het spelen. Zoiets vinden we altijd wel een fooitje waard en geen muntje maar een briefje. Toen ik naast hem zat vertelde hij, dat begreep ik er uit, dat het een lyra(lira?) was. Ik weet dat we op Karpathos in Griekenland ook ooit een man zijn tegengekomen die op een lyra speelde, hele aparte muziek. Wij vinden dat dan de leuke momenten dat je net zoiets treft. In een overvolle en hete bus weer terug, toen we op de camping waren om half 5 vroeg Marinus spottend van zullen vanavond weer ff heengaan. Was dit nu een aardige camping aan het water geweest dan hadden we morgen een dagje strand/rustdag gedaan en ‘s avonds nog even naar de stad . Ik denk dat het prachtig is met verlichting.

De stadsmuur met in de verte het fort.
 

Cavtat

Maar dat zien we toch niet zitten, we rijden morgen een stukje zuidelijker langs de kust tot Cavtat. Zien we daar nog een aardige camping aan het water dan pakken we nog een rustdag, zo niet dan gaan we terug rijden. Verder rijden heeft geen zin want na Cavtad rijd je niet meer langs de kust en ben je snel bij Montenegro. De volgende dag rijden we naar Cavtat, maar zien geen aardige camping onderweg, we lopen Cavtat even en drinken koffie. Van de boulevard vertrekken bootjes die je naar de oude haven van Dubrovnik brengen, dan loop je zo de oude stad in. We hebben geen zin om nog op zoek te gaan naar een aardige camping, we besluiten dus richting huis te gaan, het wordt nu overal druk en we vinden het zo wel genoeg geweest.

 

 

 

 

 

Terug reis 

Half 12 vertrekken we uit Cavtat en rijden we de kustweg weer omhoog en gaan we bij Ploce, na het stukje Bosnië/Herzogewiena, de autobaan op richting huis. Het is een rustige route, een groot verschil met de drukke kustweg. Die avond komen we tot even onder Karlovac en overnachten op Camping Slapic in Duga Resa. Op dit traject zijn niet veel campings dus het is al laat als we aankomen. Een andere mogelijkheid was er niet. We waren doorgereden en moesten in Karlovac weer 10 km terug naar het zuiden naar Duga Resa. Het was even zoeken en de TomTom gaf een en ander ook niet goed aan maar we hebben het toch gevonden. De volgende dag is het een klein stukje naar onze familie in Oostenrijk waar we ook nog een gezellige avond hebben. Zaterdag vertrekken we weer en na een stop op een CP even boven Würzburg, stukje van de autobaan af, maar bij een restaurant waar we goed eten, zijn we zondag weer thuis. We zijn ruim 6 weken weg geweest en ondanks mijn beperkingen na de knie operatie in februari, is een en ander toch meegevallen. Je merkt dan ook weer de vooruitgang na 6 weken, het zitten de hele dag ging nu veel beter. We hebben een mooie reis gemaakt maar Kroatië is voor ons niet echt een camperland.

Nieuw

19/07/2020, 14:48
franeker 2020 Franeker Volgende stop is Franeker, ooit ook universiteits stad, en als zoveel Friese steden ook op een terp ontstaan. Het was in de...