Zakynthos

 

2011

Vanaf Killini is het 75 minuten varen voordat je in de hoofdstad Zakynthos aankomt. Het is een hele grote ferryboot met 2 dekken voor de auto´s. Toen we in de haven aankwamen eerst maar even het kantoor opgezocht waar je moet zijn voor de overtocht naar Kefalonia. Nou toen kwam de eerst hobbel al. De boot van Zakynthos naar Kefalonia vaart niet, waarom niet? Problemen met the gouverment, hoezo problemen, de schouders worden opgehaald. Men wist niet hoelang het duurde en het werd ook niet duidelijk wat de problemen zijn. We zijn maar vertrokken en we zien wel als het niet anders kan dan moeten we weer terug naar Killini en van daaruit naar Kefalonia. Maar dan is wel te hopen dat die van Kefalonia naar Lefkas wel vaart, anders moeten we wel heel ver omrijden, weer naar Patras, de tolbrug daar over en dan weer naar het noorden. Komt tijd komt raad , we zien wel en laten ons nog even niet gek maken. Ruim 20 jaar geleden waren we al eens een weekje op Zakynthos. Het eiland heeft toen op ons niet echt indruk gemaakt, we vonden het altijd een van de “minst aantrekkelijke” eilanden van Griekenland. Misschien ten onrechte, dan krijgt het nu een herkansing.

Zakynthos is in diverse handen geweest maar de Venetianen zijn wel de bekendste overheersers geweest. Verder is het het eiland van de zeeschildpadden, de caretta caretta. Ja, overal staat het 2 keer geschreven dus zo heet het beest officieel. Het is de enigste plaats in Europa waar ze hun eieren op het strand leggen en begraven. Hele grote stukken van de zuidkust zijn dus beschermd natuurgebied. Het is afgezet met linten en over de nesten staan hekjes, met een bordje van de datum van leggen. Het duurt dan 40/70 dagen totdat de eieren uitkomen, afhankelijk van de temperatuur.

Zuidkust

We zijn eerst naar de zuidoostkust geweest waar de bekende schildpadstranden zijn. Vreselijk druk, je parkeert op een grote parkeerplaats en kan dan naar het strand. Niet wat we zoeken, toen naar een wat kleiner strand, Dafni beach, nog net geen wit weggetje op de kaart maar wel kromme tenen hoor. Aan het eind konden we gelukkig ergens staan, gewoon vlak naast de weg, maar er is ook een vrij grote parkeerplaats maar dan heb je geen uitzicht op het strand. Er is een restaurant en een douche op het strand, ook altijd prettig. We hadden graag op een landje net voor het restaurant willen staan, maar dat vond men niet goed, ondanks dat we zeiden in het restaurant te komen eten. Nou ja dan maar niet, toen toch een hele lekkere visspaghetti gegeten in het restaurant. Anders was het een leuke plek geweest om een dagje te blijven staan maar nu zijn we de volgende dag vertrokken.

We maken dus een rondje over het eiland met de klok mee. Kalamaki en Laganas zijn vreselijk druk en toeristisch en ook geen mooie plekjes om te staan. Iets zuidelijker ligt Limni Keriou, dit is een gezellig klein havenplaatsje waar een grote parkeerplaats bij het strand is. Hier kun je prima overnachten, helaas zijn er geen voorzieningen. Op de weg naar Keri, hebben we dan ook "gewoon" bij een huis waar we een kraan zagen, gevraagd of we wat water konden krijgen. 

Geen enkel probleem, men is erg behulpzaam en wil absoluut geen geld hier voor hebben. Meestal kom je wel ergens een kraan tegen maar nu hadden we al een tijd niets gezien. Bij Limni hadden we onze buitendouche gebruikt en omdat het nog steeds zo warm is willen we de tank wel goed vol houden.

Oostkant

Daarna gaan we de zuidelijke bergroute rijden van zuid naar noord. Op zich wel een mooie route maar we missen het uitzicht op de kust. Verder zijn er ook heel veel stukken waar bosbrand is geweest. De brandlucht is nog steeds sterk aanwezig. Eerst gaan we op zoek naar de 12 Venetiaanse bronnen vlak bij Agalas. In het begin van het dorp ga je links af en dan rijd je nog een flink stuk naar het zuiden. Vrij snel zien we dan aan de rechterkant de grotten van Damiamos.

Hier vandaan kan je die niet berijken, wij rijden nog een flink stuk door en komen dan in een groen dal met allemaal druiven en olijfbomen. In de bronnen staat nog steeds water, het dal is daarom ook heel erg groen. De volgende stop is het bergdorp Kiliomenos, bij de kerk staat een bijzonder klokketoren. Verder op de route ligt Exo Chora een dorp met een hele grote oude olijfboom. In al de bergdorpjes staan stalletjes met verkoop van wijn, olijfolie en honing en nog wat specialiteiten. En heel veel geweven kleden met oa motieven van schildpadden natuurlijk. Het zijn er zoveel terwijl ik er nauwelijks mensen bij zie, of er dan ook iets aan te verdienen valt, betwijfel ik.

Toch rijden op deze routes ook excursie bussen die dan naar een paar kloosters gaan en hier en daar stoppen. Wij gaan naar het Anafonitria klooster we waren net op tijd de kloosters sluiten tussen de middag een paar uur. Het klooster St.Joris ton Krimnon was net dicht daar waren we te laat voor. Hier in het noorden kun je nog naar een paar baaien aan de kust maar het is overal vrij klein en dat doen we dus niet met onze 7 m lengte is dat niet zo prettig en/of verstandig.

Westkust

Wij rijden door naar Ag.Nikolaos om daar naar de ferry naar Kefalonia te informeren. Hier word bevestigd dat de boot stil ligt i.v.m de vergunningen. Een aantal veerboten zijn nu in Russische handen maar de papieren zijn niet in orde. Bij de haven zou je goed kunnen overnachten, het is een heel klein gezellig plaatsje. Maar iedereen die een tochtje over het eiland maakt stopt hier. Ik zet even een stukje op het internet en we gaan weer verder.

Achteraf hadden we beter daar kunnen overnachten maar je weet niet alles van te voren. Deze oostkust in het noorden is een mooie route, zoals we die graag rijden, maar geen plekjes om te staan of te overnachten. Bij een mooi strand mogen we van de restauranthouder niet op de parkeerplaats staan dus rijden we maar door naar Alykes. Hier zijn aan de noordkant van het dorp een paar parkeerplaatsen, het is al bijna avond dus men vertrekt van het strand en zo kunnen we hier staan. Het is de 1ste parkeerplaats na het dorp tegenover de kinderspeelplaats en we hebben nog net uitzicht op het strand.

's Avonds lopen we het dorp even in, het is hier heel erg druk, heel erg toeristisch allemaal. Geen plek om te blijven staan dus gaan we we verder langs de kust en vinden even voorbij Alikanas, bij Ammoudi beach een prachtige vrije plek. Dit zijn de mooie plekjes , alleen in het voor of naseizoen anders is er denk ik geen plaats. Het is een kleine parkeerplaats naast een restaurant dat al dicht is.

De volgende dag gaan we naar camping Zante (gemeente Tragaki) aan de kust. Het is even zoeken want wij komen van de ander kant dan die gebruikelijk is. Even een dag voor de was en andere huishoudelijke beslommeringen. Vanaf deze camping is het een kwartiertje met de scooter naar de hoofdstad Zakynthos. Dit stukje kust is weer druk en erg toeristisch maar prettiger dan de zuidkust bij Laganas.

Zante, zoals de Grieken het noemen, is een mooie stad met een paar aardige pleinen, een drukke gezellige boulevard. Het is vandaag zondag dus druk is het niet omdat veel winkels gesloten zijn. Wel is het druk bij de H.Dionysios kerk aan de boulevard bij de haven. De zilveren sarcofaag van de heilige staat open en er staat een lange rij wachtenden voor.

Daarna rijden we nog even naar boven naar de Venetiaanse burcht in Bochali voor het prachtige uitzich over de stad. De volgende dag gaan we 's middags weer met de boot naar Killini(het is niet anders) zodat we 's morgen nog even de stad in kunnen om toch even de sfeer te proeven als alles open is. Rond de middag vertrekken als we in Killini aankomen meteen een kaartje voor de eerste boot naar Kefalonia gekocht. Om 6 uur vertrekt deze boot en als we in Poros op Kefalonia aankomen is het al bijna donker.